[M&R Fic] Dark Joker, Wandering beneath the moonlight.

posted on 01 Oct 2008 20:58 by hatagenami in Fiction


“กฏหมายเวทมนตร์มาตรา 388 โทษของการเปลี่ยนรูปร่างโดยไม่ได้รับอนุญาต 
เดี๋ยวสิ !! มุเฮียว รอก่อน

เขารีบร้องห้ามหยุดยั้งการลงโทษวิญญาณเล็กๆไร้พิษสงเบื้องหน้า

มาซารุ... แม่ขอโทษ ถ้าวันนั้น.....

เสียงสะอื้นไห้ชักนำให้น้ำเสียงหญิงสาวขาดห้วง ไร้ท่าทีจะขัดขืน ต่อความใดๆอีก
แววตาไร้ซึ่งประกายใดๆกำลังทรมาน ยิ่งกว่าวิญญาณที่กำลังจะถูกสำเร็จโทษ

ต้องถูกลงโทษด้วย ารดาแห่งบึงไร้ก้น… เตรียมตัวรับความผิดซะเถอะ…”
มุเฮียว !!”

พื้นเบื้องหน้ากลับกลายเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่พร้อมวิญญาณที่ค่อยๆจมดิ่งลงเบื้องใต้
ือสีขาวซีด ราวกับไม่เคยต้องแสงใดบนพื้นพิภพ ชูช่อแบ่งบานเหนือผิวน้ำดั่งดอกไม้สีกระดูก
ระลอกน้ำกระจายตัวรอบเหล่าดอกไม้ของผู้ปกครองแห่งบึงน้ำ กระทบกันจนกลายเป็นภาพวาด
เหล่ามือขาวซีดโอบรัดรอบวิญญาณดวงน้อยดั่งโอบกอดบุตร แล้วดึงให้ดำดิ่ง สู่เวิ้งน้ำสีทะมึน

เพียงแค่ชั่วอึดใจ ที่มือเล็กไขว่คว้าประสานกับมือของหญิงสาว
จนกระทั่ง วินาทีที่ร่างนั้นกลับสู่หนองน้ำอันมืดมิด ไร้ที่สิ้นสุด ชั่วนิรันดร์

มาซารุ !”

น้ำตาหลั่งรินไม่ขาดสาย เสียงร่ำไห้ราวกับจะขาดใจ เมื่อได้รับรู้ความจริงที่ว่า
ผู้ที่ล่วงลับ ไม่หลงเหลือสิ่งใดราวกับไม่เคยมีตัวตนบนโลกนี้
ิ่งที่ยังคงอยู่มีเพียงน้ำตา และความทุกข์ทรมานของผู้ที่ยังต้องดำรงอยู่ต่อไป

มุเฮียวบ้า

่าสงสารเกินไป…
ทั้งๆที่เด็กคนนั้น ควรจะได้รับเวลาที่เสียไป... ก่อนที่พวกเขาจะต้องจากกันตลอดกาล

หนวกหูน่า บทลงโทษนั่น แค่ส่งไปแม่น้ำซันสึ หัดจำไว้ซะบ้างนะ

มันไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก ม
ุเฮียว

มุเฮียวบ้าที่สุด !”
งี่เง่า...ชะมัด...



--------------------------------------------------------------------------------------------------

[M&R Fic]
Dark Joker, Wandering beneath the moonlight.
By Namin

--------------------------------------------------------------------------------------------------



ถ้าตอนนั้นไม่วิ่งหนีออกมาแบบนี้ คงไม่ต้องกลุ้มใจแบบนี้หรอก... ป่านนี้มุเฮียวจะตื่นรึยังนะ
ขาถอนหายใจเดินไปเรื่อยๆ ในมือประคองถุงกับข้าวที่เพิ่งไปจ่ายกับข้าวทำหน้าที่พ่อบ้านที่ดีมาหยกๆ


[นี่ รีบกลับบ้านกันเถอะ อีกเดี๋ยวก็จะค่ำแล้ว]
[อะไรกัน เธอกลัวขนาดนั้นเชียว อย่างฉัน ไม่เชื่อหรอกว่าตัวตลกแปลกๆแบบนั้นมีจริง]
[ไม่เชื่อ แต่ก็อย่าลบหลู่สิ รีบกลับกันเถอะ]
[เขาเล่ากันว่าหากผู้หญิงเดินอยู่คนเดียวใต้แสงจันทร์ล่ะก็...จะได้ยินเสียงฮัมเพลงแว่วมาแต่ไกลเชียวล่ะ แล้ว.....]
[.................]
[ใบหน้าท่วมเลือดก็หันมาแสยะยิ้ม  * ข้าจะเอาเสียงเจ้ามาเป็นของข้า ฮ่า ฮ่า  *]
[กรี๊ดดดดดดดดดดด ไม่เอาแล้ว กลับเถอะ]


แล้วเด็กสาวสองคนวิ่งตาม เด็กสาวอีกคนที่ปิดหูแล้ววิ่งหนีน้ำตาคลอหน่วยไป

เรื่องเล่าสยองขวัญหลายเรื่องในถิ่นนี้ บ้างก็ถูกปรุงแต่ง บ้างก็ถูกลบเลือนไป
ต่น้อยเรื่องนักที่จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณจริง
แต่บางครั้งโชคชะตาก็เล่นตลก ให้พวกเขาได้พบกับ น้อยเรื่องนัก นั่นแหละ

ไม่ทันจะได้คิดอะไรมากกว่านั้น ขาก็พากลับมาอยู่ที่หน้าสำนักงานอีกจนได้
แต่ที่หน้าสำนักงาน มีผู้มาเยือนมาถึงก่อนเขาเสียแล้ว
หญิงสาวผมเรือนสีน้ำตาลเข้มหยักศกตามธรรมชาติ ผิวสีงาช้าง เบือนสายตามาประสานกับเขา

หลังจากนั้นไม่นาน เขาเองก็ได้รู้จักว่า....
คำว่าโชคชะตามาเคาะประตูถึงหน้าบ้าน(สำนักงาน) มันเป็นยังไง



“ที่นี่คือสำนักงานกฏหมายเวทมนต์ ถูกรึเปล่าคะ”

ญิงสาวร่างระหงอยู่ในชุดสูททำงาน ท่าทางไม่เชื่อถือในสถานที่ที่ตนมานัก
หากแต่นั่นคือฟางเส้นสุดท้ายที่เธอจะพึ่งได้

“ครับ ถูกแล้วล่ะฮะ” เลขาหนุ่มยกน้ำชามาให้หญิงสาวที่โต๊ะรับแขก
ฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษาน่ะค่ะ”
“ว่ามาสิ เรื่องที่อยากไหว้วานน่ะ ฮี่ ฮี่”  

มุเฮียวหัวเราะแบบที่ทำเสมอๆ
ไม่สามารถรู้ได้หรอกว่าเขากำลังคิดอะไร ถึงแม้จะพยายามลองคิดก็เปล่าประโยชน์
สายตาเลิกลั่ก เหงื่อผุดพรายตามใบหน้าได้รูปก่อนจะปริปากเล่าเรื่องให้ฟัง

“เคยได้ยินเรื่องของ ตัวตลกเงาไหมคะ...

หากจำต้องเดินทาง ท่ามกลางแสงจันทร์เพ็ญทอแสงทาบทับร่างให้บังเกิดเงา
หากเดินตามรอยเงาไปสักพัก จะเริ่มได้ยินเสียงรองเท้าไม้กระทบพื้นดังเป็นจังหวะ
เสียงฮัมเพลงดังแว่วตามสายลมในคืนที่มืดมิด

แต่พอค่อยๆหันกลับไปจะพบเงาสูงทะมึน ตัดดวงจันทร์สว่างให้เว้าแหว่ง
ค่อยๆก้าวเท้ายวบยาบ ฮัมเพลงกล่อมเด็ก เดินภายใต้แสงจันทร์
ร่างสีทะมึนก้าวทีละก้าว เสียงดังเอียดอาด โอนไปเอนมา ไร้ความมั่นคงขณะก้าวเดิน

ยามที่มันเดินผ่าน รอยยิ้มฉีกกว้าง
ยามที่มันสัมผัสได้ถึงไอร้อนของลมหายใจ เสียงเพลงกล่อมเด็กจะแผ่วค่อย ริมฝีปากกว้างเริ่มแสยะรอยยิ้ม
ยามที่มันรู้ตัวว่ามิได้ชมจันทร์อยู่เพียงผู้เดียว
โลหิตค่อยๆไหลอาบใบหน้า และหยุดฮัมเพลง…

เรื่องหยุดลงแค่นั้น เพราะไม่มีใครสามารถรอดกลับมาบอกได้ว่า เกิดอะไรขึ้นอีกต่อไป…”

เสียงเล่าหยุดลงเพียงแค่นั้นก่อนที่หญิงสาวจะเอ่ยต่อ

“ถ้าพวกคุณเกี่ยวข้องกับ... เรื่องแบบนี้ ก็น่าจะรู้ว่าเรื่องเล่าของตัวตลกเงาเป็นของจริงใช่ไหม...”

นิ้วเล็กเรียววนม้วนเส้นผมตัวเองเล่นราวกับเด็กเล็กๆ

คงสะกิดใจล่ะสิ ว่าทำไม...ถึงได้บอกว่าไม่มีใครกลับมาเล่าเหตุการณ์ได้ ทั้งๆที่อุตส่าห์เล่ามาจนถึงตอนนี้แล้ว ฮี่ ฮี่
จริงด้วย !!”
“แล้วถ้าฉันบอกว่า เรื่องเล่านั่นเป็นความจริงล่ะ หึหึ
"แล้วจะพิสูจน์ได้ยังไงกันล่ะคะ..." 

มุเฮียวฉีกยิ้มกว้าง ทำหน้าเจ้าเล่ห์ ท่าทางจะรู้อะไรบางอย่าง
เมื่อหญิงสาวเป็นฝ่ายนิ่งเงียบไปเสียเอง

แต่ยังไงก็ช่างเถอะ เอาเป็นว่ามาที่นี่อีกทีวันที่พระจันทร์เต็มดวงก็แล้วกัน... เราจะไปลากคอเจ้าตัวตลกเงาออกมาพาลงนรกเลย


TBC.....


เอามาลงจนได้
เป็นครั้งแรกของการแต่งฟิคที่ออกมาเปลี่ยนลุคจากความรั่วไปขนาดนี้
นอกจากเปลี่ยนลุคแล้วยังเปลี่ยนโปรเจคอีกต่างหาก (น่านนนน)
(ทุกคน - โปรเจครีบอร์นล่มหมดแล้วฤ)
แหม่ เพราะมันไม่เข้ากับบรรยากาศฮาโลวีน หรอกค่ะ 555 (ยังเขียนต่อน่า)
ฟิค มุเฮียว&โรซี่ ครั้งแรกในชีวิต ทั้งเขียน ทั้งอ่าน (ไม่เคยเจอฟิคนี้เลยค่ะ เลยเขียนมันซะเอง)
ฝากฝังไว้อีกปีนะคะ (เฮ) ปีนี้มาดาร์คโหมดเพราะจิตตกค่ะ
เจอกันอีกทีวันลากคอคุณตัวตลกหลอนจิตมาชมจัทร์เพ็ญค่า

ปล. ขอบคุณอาซานะจังกับพี่ยูระที่ช่วยให้คำปรึกษาต่างๆนานานะคะ TT^TT

edit @ 4 Oct 2008 09:50:30 by =NaMi=

Comment

Comment:

Tweet

เค้าขอโทษที่โพสไม่ดูตาม้าตาเรือว่าเรื่องถึงตอนที่สามแล้ววว

ตามไปอ่านก่อนล่ะจ้าconfused smile

#3 By Lilit (125.25.230.44) on 2008-12-29 13:07

ฟิคมุเฮียว&โรซี่ ดีใจจัง ในที่สุดก็มีคนแต่งแล้ว!!

ทั้งๆที่เรื่องสนุกออกขนาดนี้แท้ ทำไมเรื่องนี้ไม่ค่อยดัง

เราตามเก็บไทยทุกเล่มเลย กะจะซื้อให้ถึงเล่มจบไปเลย(ชอบมากกก)

คุณแต่งได้น่าติดตามมากๆเลย รักมุเฮียว รักโรซี่ ...มาเป็นเจ้าสาวของลิตเถอะ(เฮ้ยย) ตอนต่อไปมุเฮียวจะลากคอตัวตลกออกมาแล้ววว จะคอยติดตามนะคะ (ต้องมาต่อนะ!!)
(ความรู้สึกคนอ่าน...มันค้างน่ะ ฮา)

โชคดีในการสอบจ้า(เราเองก็โดดอ่านหนังสือมาอ่านฟิก55+)

big smile

#2 By Lilit (125.25.230.44) on 2008-12-29 13:04

อ่านดูแล้ว...นามินหาข้อมูลมาละเอียดน่าดูเลยนะนี่...

สู้ๆนะจ๊ะ เนื้อเรื่องน่าสนใจมากเลย มาต่อไวๆล่ะ ;)

ปล. โชค A ในการสอบเน้อ~~ X3~

#1 By +hiyuura+ on 2008-10-05 00:18